Hondenkamp 'het keffertje'
Daags voor het kamp boden verschillende leden hun hulp aan bij het opzetten van de tenten, het schoonmaken van tafels en stoelen en het inrichten van keuken- en hondentent. En inderdaad, op zaterdag 11 juli, weliswaar de Vlaamse feestdag, stond naast de instructeurs een hele ploeg klaar om de ganse dag de handen uit de mouwen te steken. Zij toonden dat ze naast het lesvolgen en het deelnemen aan de activiteiten ook niet vies zijn om hun handen uit de mouwen te steken.
De opbouw van het kamp verliep dan ook zeer vlot en in een ontspannen sfeer, met de nodige grapjes en plezier. Als beloning en dank richtte het bestuur dan ook voor al deze helpers diezelfde avond nog een barbecue in, die door allen dan ook met dankbaarheid werd aanvaard en geapprecieerd. Alles was zo goed verlopen, dat de volgende dag heel kalm verliep: de koks, de instructeurs en de helpers hadden zaterdag veel werk verricht!
 Rond 16h30 kwamen dan de eerste gasten aan, gepakt en gezakt, met kamerkenneltje, drink- en voederbakje en vooral een goed humeur. Vlak voordien waren de buitjes – die tot dan af en toe wel eens opdoken – gestopt: het beloofde alvast een goede ‘weer’week te worden!
De deelnemers voor wie het niet hun eerste hondenkamp was, waren vol blijdschap bij het weerzien van hun vrienden van vorig jaar, de nieuwelingen namen eerst een afwachtende houding aan. Maar zij werden al snel door de anciens opgevangen, zodat hun terughoudendheid zeer snel verdween. Na een korte, maar noodzakelijke informatiesessie voor ouders en deelnemers werd er afscheid genomen. Op zijn communiezieltje (!?) beloofde Louis aan de ouders om hun op de hoogte te houden van wat er reilde en zeilde tijdens de kampdagen. En dat deed-ie ook, altijd in de nachtelijke uurtjes, zodat een paar uren slaap voldoende moesten zijn ... spellingsfouten moesten erbij worden genomen, foto’s vertellen zoveel meer, niet?
De volgende ochtend werd al onmiddellijk met de trainingen begonnen, want RTV kwam een reportage maken, die dezelfde dag reeds werd uitgezonden. Diezelfde ochtend had Radio 2 reeds een live interview afgenomen! Ook in de loop van de week vonden nog verschillende kranten (Het Nieuwsblad, de Gazet van Antwerpen, Het Laatste Nieuws) het de moeite waard om reportages te publiceren. Daarbovenop interviewde VT4 (Jam TV) onze kinderen uitgebreid. Op die manier konden de ouders hun kinderen ook eens bezig zien tijdens het kamp, leuk hé!
De week verliep in een aangename, plezierige, ontspannen en opgewekte sfeer. Door het warme weer werden de trainingen ’s morgens vroeg en ’s avonds gegeven. Overdag werden er waterspelletjes gedaan (een aangename verfrissing), we gingen wandelen met de honden en we lieten ze ook vooral voldoende rusten. Want het warme weer vergt veel energie van de honden en per slot van rekening zijn zij toch ook in een vreemde omgeving, met vreemde honden rond hun heen! Maar de deelnemers vormden een hechte, samenhangende groep, echt een droom van een samenwerking tussen de kinderen onderling, maar ook tussen de begeleiders en tussen de kinderen en de begeleiders.
In het midden van de week kregen we nog bijkomende hulp van een danslerares. Zij was een welgekomen gast, zeer vlot met de kinderen en heel sportief. In een mum van tijd stak ze een doggy-dance nummer in elkaar en leerde ze alle deelnemers de Zumba aan. Deze dansjes werden dan ook met trots aan de ouders getoond, toen het kamp spijtig genoeg gedaan was en iedereen terug huiswaarts moest keren.
De kookouders zorgden voor lekker eten, gevarieerd en vooral genoeg! Donderdagmiddag is Wilfried, de voorzitter van de VFH een kijkje komen nemen en samen met zijn vrouw heeft hij een hele stapel pannenkoeken gebakken, die iedereen wel wist te smaken.
 Louis, de grote bezieler van dit hondenkamp, gaf de deelnemers tijdens de trainingen naast de gehoorzaamheids- en agility-oefeningen, uiteraard een goede basis mee voor een correcte omgang met hun hond. Hij orchestreerde het hele kamp, hij besliste wanneer er getraind werd, welke lessen er gegeven werden, welke honden wat rust moesten nemen, wanneer er gespeeld mocht worden en wanneer er gerust moest worden, hij zorgde – samen met het hele team – voor een huiveringwekkend nachtspel , in één woord: hij is de grote organisator (al 5 jaar lang) van dit meer dan geslaagde evenement!
Bedankt aan iedereen die zijn steentje bijgedragen heeft tot dit fantastische jongeren-hondenkamp!!! Kortom, voor herhaling vatbaar … tot volgend jaar maar weer?
|
Heel veel leesplezier,
