Zo trouw als een hond

Door Rudi van den Dijck. Hondentips Magazine.

'Zo trouw als een hond' is een uitspraak die eigenlijk al genoeg zegt. Verhalen van honden die geen afscheid kunnen nemen van hun overleden baasje en dood gevonden worden op zijn of haar grafsteen omdat ze het verlies niet konden verwerken... Verhalen die, of ze nu waar zijn of niet, ons toch weer de neiging geven de hond die trouw aan onze voeten ligt een extra aai over de bol te geven. Door de hele geschiedenis van de mens heen was er ergens wel een hond die in zijn voetspoor volgde.
Waarom doet de hond dit? Wat maakt hem dan zo anders dan andere dieren?

De hond die trouw is aan zijn roedelleider en die een emotionele band heeft met zijn moeder, ziet de mens als plaatsvervanger. Hij is zo trouw omdat het in zijn aard ligt deel te zijn van een groep. Een groep die hem in de natuur de grootste mogelijkheid geeft om te overleven. Een groep waar iedere hond/wolf zijn positie en taak heeft. Waar de wet van de sterkste heerst en duidelijk moet zijn wie de sterkste is en aan wie hij zich dus hoort te onderwerpen.

De hond in het gezin ziet het gezin als een roedel. Een groep waar hij duidelijk moet weten wat zijn positie is, wie de leider is en waar de plaats van de andere leden in het gezin (roedel) is. In onze ogen is het zielig dat deze hond in het gezin de laagste plaats heeft. Als je het gevaar gaat inzien van een hond die zijn plaats niet goed weet te bepalen ga je inzien dat dit helemaal niet zielig is.

Een 'huishond' ontwikkelt zich niet zoals een wolf, hij is niet bang voor mensen (normaal gezien dan), hij zal niet schuw reageren of angstig zijn bij vreemde of nieuwe situaties. Hij hoort bij het gezin, zijn roedel, zijn thuis waar hij zich veilig voelt. Het domein en gezin dat hij zal verdedigen indien nodig. Een onbegrensde trouw die voor ons mensen soms onbegrijpelijk is, maar voor een hond de normaalste zaak. Dat een hond anders is dan wij hoeft dus geen teleurstelling te zijn, hij houdt van je, zal dit je ook duidelijk maken, maar dan op zijn manier...

Rudi van den Dijck
Hondentips Magazine