Lagotto Romagnolo

(Italiaanse Truffelhond)

De Lagotto Romagnolo is een hond met een gekrulde vacht en een ongekunsteld en eenvoudig voorkomen.

De oorsprong van de Lagotto Romagnolo ligt naar alle waarschijnlijkheid ver in het verleden. Men gaat er na een lange studie vanuit dat deze hond de oudste der waterhonden is vanwege de ligging van Italië ten opzichte van Europa en het vroegere Egypte en Griekenland. In de Etruskische dodenstad Spina (bij Ferrare) zijn jacht- en visvoorstellingen aan het licht gebracht waar op een systematische manier een hond verscheen die geheel en al leek op de Lagotto. De Etrusken, die tussen de zesde en tiende eeuw voor Christus het noorden van het Adriatrische zeegebied bereikten, onderhielden handelsbetrekkingen met talrijke oosterse volkeren (waaronder Turken, Ottomanen, Moren, Perzen , Arabieren enz.) en dit begunstigde de introductie in het noordelijk Adriatisch zeegebied van honden behorend bij deze volksgroepen. Voor wat betreft de lichaamsbouw vertoont de tekening van Linnaeus een indrukwekkende gelijkenis met de hond met gekrulde vacht uit de Romagna. Op fresco's in de bruidssuite van het hertogelijke paleis van de familie Gonzago te Mantova uit 1456 wordt aan de voeten van de Markies Ludovico III een hond afgebeeld die absoluut lijkt op de hedendaagse Lagotto.

De Lagotto werd in eerste instantie gebruikt voor de jacht op waterwild, voornamelijk waterhoentjes. Begin 1800 werd hun grote speurzin ontdekt en gebruikte de plaatselijke bevolking de Vallaroli (ook wel Lagotti genoemd) de krulharige honden meer en meer voor het vinden van truffels. Naarmate de moerasgebieden rond Comacchio en de Romagna steeds verder werden drooggelegd maakten de reukzin en zijn aanleg tot africhting hem uitstekend geschikt voor het speuren naar truffels.

In 1977 zijn een aantal Italianen (goed bekend in de kynologie) begonnen het krulharige hondje, genaamd Lagotto, te inventariseren en te registreren in de regio. Over een periode van twintig jaar zijn er studiebijeenkomsten georganiseerd waarbij de honden technisch-kynologisch werden onderzocht, gemeten, getatoeëerd, gefotografeerd en ingeschreven in de daarvoor bestemde documenten. Ze bleven vele jaren nieuwe honden zoeken en legden een stamboek aan. In 1988 werd de rasvereniging in Italië opgericht om de aanvraag tot erkenning van het ras eerst nationaal en later internationaal te kunnen bewerkstelligen. In 1991 volgde de erkenning van de Lagotto door de Italiaanse kennelclub en in 1995 volgde de voorlopige erkenning door de FCI voor de Lagotto. Vanaf dat moment werd de toevoeging Romagnolo gedaan om zo aan te geven waar de hond vandaan kwam. In 2005 tijdens het wereldcongres van de FCI in Argentinië kreeg de Lagotto Romagnolo de definitieve erkenning.

De Lagotto is niet altijd een allemansvriend. Soms zijn ze eerst terughoudend naar vreemden maar als zij even de kat uit de boom hebben gekeken komen ze uit zichzelf naar vreemden toe. Als puppy zijn ze zeer open, maar om en nabij de leeftijd van anderhalf jaar komt er soms een omslag naar terughoudendheid. Daar tegenover staan dan weer de Lagotti die juist zeer open zijn op die leeftijd.
Het is een zeer gezellige huishond die zich makkelijk aanpast aan alle omstandigheden en hij pleziert graag zijn baas. Hij is leergierig en slim. Absoluut niet dominant en mogelijke conflicten gaat hij liever uit de weg. Een Lagotto is wel waaks maar geen blaffer.
Over het algemeen is het een zeer gezonde en sterke hond. De gemiddelde leeftijd zou vijftien jaar zijn, maar in Italië zijn er diverse honden die ouder zijn.

De Lagotto is een middelgrote hond met goede verhoudingen, krachtig gebouwd en hij heeft een robuust uiterlijk. De hond is bijna net zo hoog als lang. Zijn jachtinstinct is verdwenen, maar hij heeft een natuurlijk zoektalent en een zeer fijne neus wat hem zeer geschikt maakt als truffel- en speurhond.
De schofthoogte voor de reuen is 43 à 48 cm (ideale maat 46 cm) en voor de teven 41 à 46 cm (ideale maat 43 cm). Gewicht voor de reuen 13 à 16 kg en voor de teven 11 à 14 kg.
De vacht is wollig van textuur, enigszins ruw aan de oppervlakte met krullen zeer gesloten ringvormend. De krullen moeten gelijk verdeeld zijn over het hele lichaam behalve over het hoofd waar de krullen minder dicht zijn en wenkbrauwen, snorharen en een weelderige baard vormen. Kleur: Gebroken effen wit, wit gemarkeerd met bruin of oranje vlekken, bruin schimmel, effen bruin (in verschillende schakeringen) effen oranje. Bepaalde honden hebben een bruin of donkerbruin masker.

In Nederland hebben begin 1998 Rob en Marij Koster de eerste twee Lagotti naar Nederland gehaald. Daarna zijn er nog enkele Lagotti vanuit het vaderland naar Nederland gehaald en zijn er een aantal nestjes geboren. Eind 2006 waren er ongeveer 300 Lagotti ingeschreven in het NHSB waarvan 33 importen.
In juli 2001 werd de rasvereniging Lagotto-Club Nederland opgericht. Deze vereniging is een actieve en sfeervolle club erkend door de Raad van Beheer. Er wordt een clubblad uitgegeven en er worden een nieuwjaarswandeling, familiedag, clubweekend en een Kampioensclubmatch georganiseerd. Daarnaast zijn er ook andere activiteiten waaronder speuren enz.
Clubfokkers houden zich aan de regels zoals gesteld in de fokkers-erecode. De gezondheid van de ouderdieren wordt daarbij goed in de gaten gehouden.

Meer informatie is te verkrijgen via www.lagotto-club.nl (site van de erkende Lagotto Club Nederland ) en www.lagottoromagnolo.org  (site van de Club Lagotto Italiano).

Hondentips Magazine dankt M. Schoemaker voor deze rasomschrijving van de Lagotto Romagnolo.

Foto's door Alice van Kempen