De geschiedenis:

Rottweil is een klein stadje aan de rivier de Necker. Door de gunstige ligging kreeg het stadje in de dertiende eeuw het predikaat 'Freie Reichsstadt', waarna de stad tot een belangrijke handelsplaats voor vee- en andere handel evolueerde. De dagenlange tochten die handelaars moesten ondernemen om met hun vee en goederen op de markten te komen waren niet zonder gevaar. Handelaars waren dus snel overtuigd van het nut van de honden die ze tegenkwamen in dit gebied. Omdat ook de slagers zich vaak lieten vergezellen door deze hond werd de hond ook wel eens Metzgerhund, Schlächterhund of Fleischerhund (slagershond) genoemd maar werd later het meest bekend als de hond uit Rottweil, de Rottweiler.

Als drijvershond voor vee werden de honden gebruikt die door hun lichaamsbouw wat sneller en wendbaarder waren. Hierdoor ontstonden er twee soorten, de kleinere voor het snellere en wendbare werk bij het vee en de grotere die gebruikt werd voor zijn kracht en imposante uiterlijk.

Rottweil verloor in de tweede helft van de 19e eeuw zijn positie als handelsplaats waardoor heel wat Rottweilers niet meer nodig waren. De hond werd verder nog gebruikt voor het bewaken van het erf of als trek- en lastdier maar uiteindelijk bleven er nog maar zeer weinig honden over met de typische kenmerken van de Rottweiler.

In 1899 werd de eerste rasvereniging opgericht de club voor Rotweiller en Leonberger honden. Maar pas in 1907 kreeg het ras pas een club die noemenswaardige invloed had in het fokken en bewaren van de Rottweiler.

De Rottweiler werd in 1910 als ras erkend als diensthond. Zo werd de Rottweiller met succes gebruikt in het leger en bij de politie. In de beide wereldoorlogen zijn er veel Rottweilers verloren gegaan. Veel eigenaars en fokkers moesten hun honden afstaan ten behoeve van het vaderland. Deze in beslag genomen honden deden vaak dienst als berichthond en hadden allerlei andere taken. Na de oorlogen bleek dat er heel wat van deze honden gesneuveld waren voor het vaderland. Ondanks dit zware verlies hebben fokkers en liefhebbers met de weinige middelen die ze nog hadden het ras weer van voren af aan opgebouwd.

Uiterlijk:
De Rottweiler is een grote krachtige en imposante hond. Hij heeft een krachtige ronde en brede hals. De Rottweiller is een gespierde hond met een indrukwekkend hoofd. De smalle staart die eerst gecoupeerd werd, nu bij wet verboden, krult in een boog omhoog.

De grootte
De schouderhoogte van een reu ligt ongeveer tussen 60 en 68 cm, bij een teefje tussen 55 cm en 63 cm.

De kleur en vacht
De Rottweiler heeft kort en grof haar. De zwarte kleur van de vacht moet op de wangen, snuit en borst, benen en boven de ogen zo donker mogelijk zijn. De scherp omrande aftekeningen zijn van mahonie tot lichtbruin.


Rottweilers zijn goede wakers en hebben van nature een beschermend karakter. Toch zal hij, als hij merkt dat zijn baasje het goed vindt, een vreemde vrolijk begroeten en zonder enig probleem toelaten op zijn toevertrouwde domein. Hij zal zich niet vlug laten intimideren en omkopen door bijvoorbeeld snoepjes door mensen met kwade bedoelingen. Het waakse in deze hond mag niet aangewakkerd worden. De bijtdrempel voor deze hond is heel hoog. Hij zal dus alleen bijten als dit echt nodig is. Verkeerd omgaan met de eigenschappen van de hond verlaagt de bijtgrens en kan tot agressie leiden die vaak door de eigenaar niet meer in de hand is te houden. Hierdoor is de Rottweiler al een paar keer op een slechte manier onder de aandacht gekomen. Socialiseren met andere honden en dieren is heel belangrijk. De hond is niet geschikt voor iedereen en heeft een consequente opvoeding nodig.

Het omgaan met kinderen is geen probleem. De Rottweiler is een echte gezinshond. Sowieso mag je nooit een kind zonder toezicht bij een hond laten. De Rottweiler kun je vanwege zijn beschermend karakter beter niet bij spelende kinderen laten. Kinderen kunnen hier misbruik van maken of de hond kan een verkeerde inschatting maken in het spel...

Het is bekend dat de Rottweiler een trage leerling is, geduld en trainen is voor hem belangrijk. Maar wat ook bekend is, is dat als de hond eenmaal iets heeft geleerd ,deze kennis niet verloren gaat. De hond zal een commando zelfs jaren later nog herkennen en uitvoeren.
Verder is het een rustige hond die niet vaak blaft en over het algemeen zijn ze niet superactief. Ze willen graag voor je werken en zijn bereid heel ver te gaan voor hun baasje maar als het niet hoeft zullen ze zich niet te moe maken en ergens een plaatsje zoeken dicht bij het gezin om zo ontspannen een oogje in het zeil te houden. De Rottweiler heeft er ook geen probleem mee om even alleen gelaten te worden maar als hij weet dat er iemand thuis is wil hij erbij horen.

 
Bij het maken van het eerste magazine hadden we natuurlijk nog geen reacties van lezers... om je een beetje een voorbeeld te geven van de komende rasomschrijvingen zullen we zelf het goede voorbeeld geven en als eerste van start gaan.  Dit is dus de eerste rasomschrijving die werd geschreven voor het Hondentips Magazine...

De reden dat we de eerste rasomschrijving over de Rottweiler doen is eigenlijk een soort ode aan onze overleden vriend Quint, een extreem grote Rottweiler reu van 72 cm en 55 kg zwaar. Een jongen waar we de handen aan vol hebben gehad maar waarvan we veel geleerd hebben. Bij de karaktertest bleek onze nieuwe huisgenoot een extreem dominante jongen met een eigen willetje die een consequente opvoeding nodig had. We kregen als raad de training van deze hond/pup door Nanny mijn vrouw te laten doen zodat zij ook duidelijk haar positie ten opzichte van de hond kon innemen.

We hadden een paar grote fouten gemaakt bij het kopen van deze hond.
Omdat er was ingebroken in onze woning gingen we op zoek naar een waakhond. We kochten spontaan een pup bij een fokker die meerdere rassen fokte. Zonder ons te informeren over de fokker, een puppytest of goede voorbereidingen hadden we ineens een pup in huis. Een pup die tot overmaat van ramp ook doodziek bleek te zijn. De pup stierf na een paar dagen. Om het verhaal kort te houden, na wat druk mochten we een tweede pup uitkiezen. Quint (betekent keizer) kon volgens sommigen beter afgemaakt worden. We kozen voor de moeilijke weg en staken heel veel tijd in deze 'rothond'. Het heeft heel wat moeite en tijd gekost maar we hebben geen moment spijt gehad van onze keuze. Zoveel moeite als we hebben gehad met de opvoeding, zoveel plezier hebben we later gehad van de hond toen deze volwassen werd. Een hond die de geboorte van onze eerste dochter meemaakte, die me waarschuwde als er iets met de paarden was, die beter werkte dan het alarm van het huis dat constant vals alarm gaf. De keren dat de hond 's nachts blafte bleek er ook echt iets aan de hand terwijl het alarm juist dan niet afging...

Quint was echt een deel van de familie we namen hem echt overal mee naar toe. Quint ging samen met ons naar Italië, Duitsland, Zuid-Frankrijk, samen op vakantie met de koets (paard en wagen). Hij zat naast me in de trein naar Italië. We keken samen naar de F1-race in Monaco. We sliepen samen in de bergen toen het te laat werd om terug te keren, verdwaalden eens in een bos toen de nacht plots inviel, hij bracht ons veilig thuis. Joeg in Zwitserland een keer een man de stuipen op het lijf toen hij me vastgreep om geld te vragen. We zwommen samen in prachtige meren. Hij hield mijn voeten warm als ik aan het werk was op mijn laptop. Als er eten was DAN WAS HIJ ER. Quint was er als we gingen wandelen of samen gek deden. Als het even niet meezat, dan was hij er.
Quint was er toen hij stierf in mijn armen. Quint was er... opeens niet meer. We missen hem nog steeds heel erg.

Quint stond soms naast zijn baasje te kwijlen

 
PS.: Misschien een belediging voor de fokkers van de Rottweiler om deze foto's te gebruiken bij rasomschrijving (omdat hij niet helemaal voldeed aan de ras-eisen) maar voor ons was het de mooiste Rottie die er was...