Staffordshire Bull Terrier

Geschiedenis van de Staffordshire Bull Terrier
De Staffordshire Bull Terrier ontstond uit kruisingen tussen oude Bulldog-rassen en verschillende soorten terriers. De Bulldog bedeelde hem met grote kracht en vasthoudendheid, de terrier verschafte hem snelheid en behendigheid.
Deze eigenschappen heeft hij tot vandaag min of meer behouden.
Het ras heeft een geschiedenis van vechthond die ver teruggrijpt in de 19e eeuw. Dit wil zeggen dat men hem indertijd, na meestal lange en wrede trainingssessies, inzette tegen wilde dieren in gevangenschap, maar vooral tegen soortgenoten.
Alhoewel dit gruwelijke tijdverdrijf in de helft van de 19e eeuw werd verboden, ging het illegaal toch nog door tot een klein stuk in de 20e eeuw.
In 1936 werd de Stafford als ras erkend en begon hij zijn opgang van geliefde show- en huishond, die vandaag in Engeland zijn enorme populariteit (meer dan 8000 à 9000 geregistreerde geboorten per jaar) voornamelijk dankt aan zijn prachtige eigenschappen.
Want er bestaat een ernstig misverstand omtrent dit ras !!!! :
Het wordt namelijk maar al te dikwijls gestigmatiseerd door het predikaat "vechthond".
Dit is een zeer beladen woord dat in de volksmond dikwijls synoniem is voor een wild om zich heen bijtende vechtmachine. Niets is minder waar, laat het volgende u overtuigen:

Het gedrag naar andere dieren toe:
Hoewel de Stafford door de hedendaagse liefhebber niet meer wordt getraind of geconditioneerd voor het gevecht met honden of andere dieren, is een bepaald stuk van zijn temperament toch nog erfelijk bepaald en kan hij, meestal dan nog wanneer hij wordt uitgedaagd, nog aardig uitpakken.
Dit kan echter voor een flink stuk worden gecompenseerd door een goede opvoeding en een goede socialisatie in de puppy- en jeugdperiode. Eigenlijk dus door een positieve conditionering.

Het gedrag naar de mens toe:
De Stafford is geen harde, ruige hond. Dit ondanks het doel waarvoor hij werd gefokt. Wij begrijpen dat dit voor niet-ingewijden paradoxaal klinkt, toch is het zo. Hoe hoog zijn pijndrempel namelijk ook moge zijn, hoe groot zijn kracht en uithoudingsvermogen, de Stafford heeft een gouden inborst en een klein hartje naar mensen toe. Kenmerkend voor zijn temperament is dan ook een maximum aan openheid en totale betrouwbaarheid.

Temperament:
De Stafford is van oudsher en traditioneel nu nog, steeds gefokt in familieverband. Dit wil zeggen dat de fokdieren ook huisdieren waren en een belangrijk deel van hun tijd doorbrachten in huis tussen de mensen en de kinderen. Dit maakte dat hun temperament naar mensen toe steeds onberispelijk moest zijn. Ze mochten met andere woorden onder geen enkele omstandigheid agressiviteit tonen naar de mensenfamilie. Hetzelfde was het geval als men hem (meestal voor een weddenschap) inzette in de arena (de zogenaamde pit). Ook daar mocht een hond onder geen omstandigheid zich keren tegen de menselijke (?) omstaanders, zelfs niet tijdens de onderbrekingen wanneer de vechtenden dienden te worden gescheiden.
Honden die hieraan niet voldeden werden botweg afgemaakt.
Dit is dus het belangrijkste ingrediënt dat de Stafford tot op de dag van vandaag zijn fantastische temperament heeft laten behouden, namelijk een doordachte en doorgedreven selectie.
Dit ook is één van de aandachtspunten van de goede hedendaagse Staffordfokker: het bewaren van dit oorspronkelijke temperament.

Karakterschets
De Staffie is in Engeland de populairste terriër en dat zegt heel veel over zijn prachtige karakter, hij is de familiehond bij uitstek.
Wie een Staffie in zijn leven binnenhaalt, laadt een grote verantwoordelijkheid op zich. Hij moet het feit aanvaarden dat deze hond graag met zijn soortgenoten vecht en zodra een gevecht is begonnen, is het heel moeilijk te stoppen. Gevechten moeten dus worden voorkomen.
De pup moet om te beginnen correct opgevoed en vooral gesocialiseerd worden met tolerant reagerende volwassen honden.
Dat vraagt tijd, aandacht en inzicht.
Net als elke terriërpup durft ook een Staffie grommen, hij is eigenzinnig en hyperactief, het is dus kwestie deze zaken niet door de vingers te zien en jezelf als leider op te stellen.
Zo jong mogelijk moet hij met vreemden in contact gebracht worden.
Je laat geen Staffie loslopen waar ook andere honden zijn. Tenzij je weet dat hij onmiddellijk komt als je roept.
Een gehoorzaamheidscursus is heel nuttig, maar verwacht geen plotse slaafse gehoorzaamheid, dat kan een Staffie niet opbrengen.
Omdat de Staffie zo zelfverzekerd is en de hele mensheid liefheeft, is hij geen ideale waakhond.
Maar in geval van nood zal hij huis en mensen verdedigen tot het uiterste en er desnoods zijn leven voor opofferen, daar kan je donder op zeggen.
Deze honden zijn zowel mentaal als fysiek de beste vechters van de hele hondenwereld als de hartelijkste mens- en kindervrienden.
De Staffie is een zalige hond om te hebben, de terriër in hem is in staat zich aan alles aan te passen en hij is altijd klaar voor een grapje en speelt graag met kinderen.
De dog in hem is goedmoedig en sentimenteler en heeft een gouden hart.
Maar de Staffie is ook eigenzinnig en vooral: je moet verhinderen dat hij het aan de stok krijgt met soortgenoten.
Is het je eerste Staffie, kies dan niet direct de meest actieve en dominantste pup, neem de tijd die nodig is om die pup behoorlijk op te voeden en dan zul je aan je Staffie nog veel plezier beleven.

Algemene Verschijning
De Stafford is een kortharige hond, goed in balans met de goede proporties. Voor zijn grootte bezit hij grote kracht, hij is gespierd, snel en behendig.

Kenmerken: Van oudsher onbedwingbaar moedig en vasthoudend. Zeer intelligent en aanhankelijk, vooral met kinderen.

Temperament: Moedig, onbevreesd en volstrekt betrouwbaar.

Hoofd en schedel: Kort en diep met brede schedel, zeer geprononceerde kaakspieren, duidelijke stop, korte muil en zwarte neus.

Ogen: Bij voorkeur donker, maar zij mogen in een zekere mate harmoniseren met de vachtkleur. Zij zijn rond, van middelmatige grootte en zo ingeplant dat de hond recht voor zich uit kijkt. De oogleden zijn donker.

Oren: Rozenoren of halfstaande oren, niet te groot of te zwaar. Geheel hangende of staande oren zijn hoogst ongewenst.

Mond: Lippen zijn aangesloten, goed belijnd en volgen de kaaklijn. Krachtige kaken. Tanden stevig ontwikkeld in een volmaakt schaargebit, regelmatig en compleet, dat wil zeggen de snijtanden van de onderkaak moeten aansluiten tegen de snijtanden van de bovenkaak. De tanden zijn ten opzichte van de kaak loodrecht ingeplant.

Nek: Gespierd, eerder kort, zuiver afgelijnd en geleidelijk naar de schouder verbredend.

Voorhand: Benen zijn recht, goede beenstructuur, redelijk uit elkaar geplaatst; zij vertonen ter hoogte van de polsen geen enkele zwakte, terwijl de voeten toch wat naar buiten draaien. De schouders zijn correct geplaatst zonder losheid in de ellebogen.

Lichaam: Kort gekoppeld. Rechte ruglijn. Breed front. De diepe borst loopt af naar het borstbeen toe, de ribben zijn goed gewelfd. Het gespierde lichaam is duidelijk afgetekend.

Achterhand: Goed gespierd. De sprongen zijn laag geplaatst en de knieën goed gehoekt. Vanaf de achterzijde gezien staan de benen evenwijdig.

Voeten: Goede voetkussens. Sterk en middelmatig van grootte. Zwarte nagels bij éénkleurige honden.

Staart: Van middelmatige lengte, laag aangezet. Versmallend naar de punt en laag gedragen.

Gangwerk: Vrij, krachtig en behendig met economische beweging. De ledematen bewegen evenwijdig, zowel van voren als van achteren gezien.

Vacht: Glad, kort, goed aangesloten op de huid.

Kleur: Rood, reekleurig, wit, zwart of blauw of één van deze kleuren met wit. Iedere schakering van gestroomd met of zonder wit. Zwart met rode brand (black and tan) en leverkleurig (chocoladebruin) zijn hoogst ongewenst.

Afmetingen: Gewicht reuen van 12.7 t/m 17.3 kg. Teven van 10,9 - 15,4 kg. Gewenste schofthoogte 35,6 - 40,6 cm. De hoogten in verhouding tot de gewichten.
Elke afwijking van voornoemde punten moet als fout worden beschouwd. De beoordeling moet geschieden in de juiste verhouding tot de ernst van de fout.

Hondentips dankt Gino Willems (BE) van www.mysticmomentsrebel.be  voor zijn bijdrage aan de rasomschrijving.

Ginno wil met de volgende opmerking meer duidelijkheid geven in de verwarring die er bestaat over dit ras:
Dit ras wordt nog al eens verward met de zogenaamde Pit Bull Terrier. Door zijn grotere schofthoogte en uiterlijk en zijn minder stabiel temperament wordt deze Pit Bull dikwijls misbruikt in sociale context en heeft hij dankzij dit misbruik door onverantwoordelijke - ja, soms misdadige mensen - een beruchte reputatie opgebouwd. We laten terzijde wat hier wel en niet waar van is en beperken ons tot de kern van onze zaak: de Staffordshire Bull Terrier kan namelijk op geen enkele wijze over één kam worden geschoren met de Pit Bull.
Qua verschijning is de Stafford trouwens moeilijk te verwarren met de Pit Bull.
Hij is om te beginnen veel kleiner (max. +/- 40,5 cm schofthoogte) en zijn hoofd is meestal iets korter en zwaarder en eigenlijk van een gans ander type. Ook de lichaamsbouw verschilt: de Stafford neigt naar ietwat meer kortbenigheid. De Pit Bull is het omgekeerde. Iemand die ogen in zijn hoofd heeft en enige interesse omtrent het onderwerp, ziet onmiddellijk de verschillen.
Ook qua temperament bestaan er duidelijke verschillen. Een bewijs ?
In Engeland, een land met een enorme Staffordpopulatie (zie hoger), heeft men de "dangerous dog act" ingevoerd, voornamelijk om het anti-sociaal en misdadig gedrag van sommige Pit Bull-eigenaars te beperken. De Pit Bull en enkele andere rassen worden er o.a. verplicht gesteriliseerd en gemuilkorfd in openbare plaatsen.
De Stafford niet, gewoon omdat zijn temperament tot nu toe niet in vraag werd gesteld. En men kan zeker niet argumenteren dat men ginds het ras niet kent.

Reactie van een lezeres van het Hondentips Magazine
Ik las jullie oproep over Staffordshire Bull Terrier , en wil het volgende melden...

In de hoop dat mensen hier op letten...de stafford is een hond die erg lijkt op de pittbull en die staat op de RAD lijst (lijst agressieve dieren). Als de mensen een stafford aanschaffen is het belangrijk dat ze er een stamboom bij krijgen waarop te zien is dat het hier om een zuiver ras gaat...als ze die niet hebben, bestaat het risico dat de hond in beslag wordt genomen door de politie en afgemaakt omdat ze op de pittbull lijken, een kenner ziet het verschil wel maar daar heeft de politie geen boodschap aan!!!!

Ik heb er zelf ooit een gehad een lief dier.
Astrid de Kok (NL)