Proccesierupsen een gevaar voor honden!

Bericht uit Zuid-Frankrijk: pas op voor processierupsen op dennenbomen

Je kan het wel wat vroeg op het jaar vinden maar met dit artikel wil ik de mensen verwittigen die in het voorjaar met hun hond naar ons zonnige Zuid-Frankrijk zouden afreizen. En meer bepaald voor de processierups die hier op dennenbomen voorkomt. Deze diertjes zijn namelijk zeer giftig en kunnen tot ernstige klachten leiden, en voor kleine kinderen en honden zelfs tot de dood!

Je kan denken: "nu ja, het voorjaar is nog niet begonnen", maar als er in januari al voldoende warme en zonnige dagen zijn, kan het gebeuren dat je deze rupsen al op je wandeling tegenkomt.
Wanneer er dennenbomen op je pad voorkomen, is het aangeraden deze eens goed te bekijken om te zien of er geen nesten van deze diertjes in hangen.

Mocht dit het geval zijn, dan raad ik aan om terug te keren ofwel om uiterst voorzichtig te zijn en je kinderen en honden bij je te houden.
In november zoeken de larven van deze rupsen de dennenbomen op om er een soort cocon te spinnen waarin ze de winter gaan doorbrengen. Ondertussen vreten ze ook nog de boom kaal. Zolang ze daar hangen is er weinig of geen gevaar, het wordt pas uitkijken als, ten gevolge van de warmte, de rupsen naar beneden komen om zich te gaan ingraven en later te verpoppen. Want deze rupsen worden in de zomer nachtvlinders.
Eens op de grond lopen de rupsen dan in een lange rij, vandaar de naam processierups. Het is wel een grappig zicht, maar o zo gevaarlijk! 

 
Deze diertjes hebben ongeveer een miljoen uiterst fijne haartjes die doordrenkt zijn van een giftige stof. Wanneer ze zich in gevaar voelen, stoten ze deze haartjes af en deze gaan zich dan in de lucht verspreiden.
Bij volwassenen kan dit zorgen voor een allergische reactie met huiduitslag en ademhalingsproblemen. Bij een grote blootstelling kan er zelfs een allergische shock optreden en moet de persoon naar het ziekenhuis. Maar kleine kinderen steken hun handjes overal aan, en honden hun neus, en voor hen bestaat er dus echt levensgevaar.
Wanneer een hond aan een rups gaat ruiken of likken, gaat er zeer snel een allergische reactie optreden, namelijk het opzwellen van de slijmvliezen van de mond en de keel. In het beste geval kan de hond gered worden door een stuk van zijn tong te amputeren maar in de meeste gevallen is de verstikkingsdood onvermijdelijk. Alles hangt er natuurlijk vanaf met hoeveel rupsen het dier in contact is geweest, of hij er al dan niet heeft aan gelikt, en hoe snel hij kan verzorgd worden. Gaat de hond kwijlen of overgeven, gaat zijn tong opzwellen of purper uitslaan, dan kan je vermoeden dat hij in direct contact is geweest met een of meerdere rupsen. Je mag zeker niet op de plek gaan wrijven, dit verspreidt het gif alleen maar. Je mag ook geen water of eten geven. Het enige wat je echt kan doen is zo snel mogelijk naar een dierenarts te gaan.

Het wordt hier in Frankrijk dan ook beschouwd als een "urgence vétérinaire", dus een echt noodgeval.
Het is altijd best om in de buurt van je vakantieadres de dichtstbijzijnde dierenarts of dierenkliniek te kennen en diens telefoonnummer bij de hand te houden.

De processierups noemt in het Frans: chenille processionaire.
Hier in onze omgeving worden we zelf met het probleem geconfronteerd en zodoende hebben we geleerd om er mee om te gaan. Uiteraard kennen we de gevaarlijke plekken en we vermijden deze dan ook tussen eind januari en april. Als we ergens rupsen zien, brengen we ook de andere hondeneigenaars in de buurt op de hoogte, en gaan desnoods eens zonder de hond op pad om de situatie te bekijken.
een leuk en vooral veilig verblijf toe, in ons zonnige zuiden.

Brigitte voor hondtips.com
Vanuit Maureillas, Pyrénées Orientales