Loopsheid bij teefjes


Indien je niet van plan bent met je teefje te fokken, is het het gezondste voor je huisdier om ze te steriliseren. Wil je dit nog niet laten doen dan kun je nog andere middelen toepassen om de loopsheid te voorkomen of je houdt je hond gewoon binnen tijdens de loopsheid.

Wat is loopsheid eigenlijk?

De loopsheid is die periode waarin de teef vruchtbaar is. Deze duurt meestal ongeveer drie weken. De eerste loopsheid begint meestal tussen de leeftijd van 6 – 12 maanden. Bij kleinere rassen eerder dan grotere. De teef is meestal tweemaal per jaar loops.

De loopsheid herken je vooral aan volgende tekenen:
  • de vulva is gezwollen
  • de teef krijgt veel belangstelling van reuen
  • na enkele dagen begint de teef bloederige uitvloei te vertonen. Dit is niet bij elke teef even goed zichtbaar

De tweede week, meestal tussen de 10e en de 15e dag, zal de teef proberen een reu te vinden en zich te laten dekken.

Ongewenste dekking: Wat nu?

Is je teefje toch nog op stap geweest, dan kun je over 9 weken waarschijnlijk pups verwachten.

Ofwel aanvaard je dit en zijn de pups welkom ofwel ga je langs bij de dierenarts voor een morning-after-prikje. Dit zijn twee prikjes met één dag tussentijd. Hoe vroeger men de prik laat zetten, hoe beter. Het kan tot de 35ste dag na de dekking maar dan is het al een echte abortus. Een derde mogelijkheid is de hond na de ongewenste dekking te laten steriliseren.
Hoe voorkom je loopsheid? Anticonceptie


STERILISATIE
Hierbij wordt onder volledige verdoving via de buik zowel de eierstokken als de baarmoeder verwijderd. Bij jonge honden soms alleen de eierstokken. Hierdoor wordt de eicelproduktie gestopt en de productie van vrouwelijke hormonen sterk beperkt.

Na 10 dagen worden draadjes verwijderd en de wonde gecontroleerd. De hond moet de eerste dagen wat rustig gehouden worden. Verder is er geen naverzorging nodig.

Voordelen van sterilisatie:
  • éénmalige ingreep,
  • nooit meer loops,
  • geen schijndrachten meer geen kans meer op baarmoederontsteking of baarmoederkanker,
  • sterk verminderde kans op melkkliertumoren,
  • minder kans op suikerziekte,
  • op langere termijn ook financieel voordeliger dan de prikpil,
  • gemiddeld gezien leeft een gesteriliseerde hond langer.

Nadelen: onomkeerbaar neiging om rustiger te worden waardoor ze gemakkelijker dikker worden soms kan er een probleem ontstaan met het ophouden van de urine. Maar met één pilletje per dag is dat opgelost.

Wanneer steriliseren?
De beste periode om je teefje te laten steriliseren is ongeveer 3 maanden na de eerste loopsheid. Tegenwoordig gaat men meer en meer het teefje steriliseren voor de eerste loopsheid. De operatie laat je best ook niet uitvoeren tijdens de loopsheid. Als het hondje schijnzwanger is, kan je beter eerst dit laten behandelen en dan nadien steriliseren.

De teef moet NIET eerst een nestje gehad hebben, dit is een fabeltje. Er zijn al hondjes genoeg in het asiel.

DE PRIKPIL
De prikpil is een spuitje met hormonen die de loopsheid onderdrukken. De eerste spuit wordt gegeven ongeveer 2,5 maand na de eerste loopsheid. De tweede spuit 3 maanden na de eerste. De derde spuit 4 maanden na de tweede spuit. Nadien is het steeds om de 5 maanden dat je naar de dierenarts moet voor deze prik.

Nadelen:

 
  • op langere termijn duurder dan de operatie
  • verhoogde kans op baarmoederontsteking, baarmoederkanker, suikerziekte en melk-klierkanker
  • op de plaats van de spuit vormt zich vaak een knobbel onder de huid en de haren verkleuren
  • soms soms later om medische redenen (bijvoorbeeld baarmoederontsteking) toch nog sterilisatie nodig.

Voordelen: fokken nog mogelijk geen operatie nodig

 
Wat is schijnzwangerschap?

Je teefje is zo’n 1 tot 3 maanden geleden loops geweest en nu is haar gedrag veranderd. Ze begint met speeltjes te sleuren en verzamelt alles in haar nest. Ze verdedigt ook nu haar mandje. Ze is wat onrustiger, soms agressiever gedrag, zeer sloom, niet meer mee willen wandelen. Andere honden zijn dan weer overdreven aanhankelijk. Het eten laat ze soms wel eens staan. Haar melkklieren zijn gezwollen en soms wat pijnlijk. Na een paar dagen begint ze zelfs melk te geven. Het buikje is precies ook wel wat meer gespannen en gezwollen.

Je teefje is zo’n 1 tot 3 maanden geleden loops geweest en nu is haar gedrag veranderd. Ze begint met speeltjes te sleuren en verzamelt alles in haar nest. Ze verdedigt ook nu haar mandje. Ze is wat onrustiger, soms agressiever gedrag, zeer sloom, niet meer mee willen wandelen. Andere honden zijn dan weer overdreven aanhankelijk. Het eten laat ze soms wel eens staan. Haar melkklieren zijn gezwollen en soms wat pijnlijk. Na een paar dagen begint ze zelfs melk te geven. Het buikje is precies ook wel wat meer gespannen en gezwollen.

Dit zijn alle tekens van schijnzwangerschap. Je teefje doet alsof ze pups gaat krijgen. Dit gedrag komt uit de natuur, wolven brengen de pups groot van de ranghoogste wolventeef.
Als je teefje deze tekens heeft, dan kun je best langs gaan bij de dierenarts die je dan medicatie zal meegeven, een siroopje of een pilletje. Het beste voor je teefje is ze laten steriliseren 3 maand na de loopsheid.

Wat met een baarmoederontsteking?
Een baarmoederontsteking ontstaat doordat via de vagina bacteriën in de baarmoeder terechtkomen. Dit gebeurt op het moment dat de baarmoederhals openstaat onder invloed van progesteron, een vrouwelijk hormoon. Alle gezonde teefjes produceren tijdens een bepaalde periode van hun cyclus progesteron. Ook het gebruik van hormonen om de loopsheid te voorkomen, verhoogt de kans op een baarmoederontsteking.

Deze ontsteking komt meestal voor bij oudere teefjes. Dit is geen baarmoederkanker. Een hond met een baarmoederontsteking zal meestal algemeen ziek zijn. Ze wil niet eten, braakt, heeft diarree, vermagert en gaat vaak zeer veel drinken. Later krijgen ze ook koorts. Vaak zie je ook een chocolade-kleurige, slechtruikende, etterige vaginale uitvloei. Soms gaat de baarmoedermond zich sluiten. Dan is de baarmoeder een zak gevuld met etter. De hond heeft een dik buikje.
Bij deze symptomen ga je best naar de dierenarts. Er zal dan bloed genomen worden. In het bloed zijn dan extreem veel witte bloedcellen aanwezig. Het is ook belangrijk dat de nieren gecontroleerd worden. Eventueel wordt er ook nog een foto of een echo gemaakt van de buik. Zeker als de baarmoeder zich gesloten heeft, is de diagnose niet altijd even gemakkelijk.
De beste, meest betrouwbare, snelste en eenvoudigste oplossing voor een baarmoederontsteking is het teefje laten steriliseren. De eierstokken en de hele baarmoeder gevuld met etter worden dan verwijderd. De meeste dieren herstellen bijzonder snel na de ingreep. Als de nieren niet goed meer filteren, zal de prognose minder goed zijn, vandaar voor de ingreep het bloedonderzoek.
 
Het behandelen van een baarmoederontsteking met alleen antibiotica is zelden succesvol. En herval is mogelijk.

Aanvulling van een lezeres van het Hondentips Magazine
Mieke Gorter, over sterilisatie.

Bij het steriliseren kan gedragsverandering ontstaan.
Teven kunnen, omdat je het verzachtende vrouwelijk hormoon weg haalt, moeilijker en pittiger in de omgang worden. Dit vooral naar andere honden toe. Heel veel mensen weten dit niet en komen voor een verrassing te staan wanneer ze een teef laten steriliseren. Het werkt precies omgekeerd als bij een reu.
Mensen moeten er ook bij stilstaan dat een sterilisatie een verandering in het gedrag teweeg kan brengen, wat absoluut niet positief hoeft uit te vallen.

Evengoed wegen de voordelen van een sterilisatie nog steeds niet op tegen de nadelen. En ben ik blij dat onze hond geholpen is. Met de gedragsverandering, tja, daar leer je mee omgaan. Niet meer los bij andere honden (zowel teef als reu) en zorgen dat ze goed onder appel staat.
 
Tot zoverre mijn aanvulling op de sterilisatie Volgens dierenarts Kaat klopt dit, maar dan als uitzonderlijke nevenwerking van sterilisatie. Maar dat is zeker geen algemene regel, normaal heeft sterilisatie bijna geen invloed op het gedrag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *